Brexit and its possible implications

Yesterday was a truly historic moment for Britain and Europe when a referendum on whether the United Kingdom should leave the European Union resulted in a win for the leave camp, which got a 52% of the vote.

Despite living in a country almost 10,000 kilometers (or 6,000 miles) away from the UK, we’re fully aware of the impact it could make.

The main focus of the campaign is the bureaucracy, immigration policies with which the EU has problem in dealing with, and the money which the UK sends to the EU.

We’re going to list them to make it organized:

  1. Pound losing its value to levels not seen since 1985 (with the pound losing its value remittances of the OFWs will take a severe hit)
  2. Resignation of David Cameron and the potential rise of anti-immigration UK Independence Party (to readers from the UK please correct my if I’m wrong), whose leader Nigel Farage led the campaign to leave (maybe Boris Johnson)
  3. On the Scottish side, the Scottish National Party could demand a second independence vote (Scotland last held an independence vote on 2014 and voted overwhelmingly for stay in the recent referedum)
  4. It could trigger a global recession (UK is the second-largest economy in the EU, 5th in the world)
  5. Rise of other Eurosceptic parties such as France’s National Front, Germany’s PEGIDA, and others and could trigger a domino effect
  6. The UK might have a hard time accessing the Common Market with much of its exports going to the EU

UK will not immediately leave after this referendum, it will trigger a 2-year complicated process. And even now, we could all feel the short-term effects. We must say, the United Kingdom made a hard decision (for those in the remain camp it will be negative, those in the leave camp arguing that the UK could be better off), but there’s no turning back.

Brace yourselves, it’s a different world now.

Advertisements

Taiwan-PH relations in 2016: A possible thawing?

There could be a potential thawing of relations between the Philippines and Taiwan this 2016, given the fact that both countries held presidential elections, won by Rodrigo Duterte and Tsai Ing-wen, respectively, and the overall situation in the region which was marked by increased Chinese activity in the South China Sea/West Philippine Sea, thus straining relations with practically all countries surrounding the said body of water, including the Philippines which filed an arbitration case in the International Tribunal for the Law of the Sea (ITLOS).

(READ: http://tankler.com/taiwan-president-wants-to-prioritize-good-relation-to-philippines-6181)

There are certain issues hampering the growth of relations between the two, such as an overlapping EEZ (which has resulted with a fatal shooting incident in 2013 which resulted in tensions which have since subsided and efforts have been made to settle disputes.

(For your reference, read these links: http://www.philstar.com/headlines/2015/11/19/1523686/philippines-signs-fishing-agreement-taiwan

http://www.asianews.network/content/taiwan-philippines-sign-marine-patrol-cooperation-pact-4049)

Manila and Taipei has maintained informal economic and cultural ties, however, with the present situation in foreign relations, there should be much caution, and let’s just all hope for the best (that is, the ITLOS will eventually side with our case thus giving us more leverage in negotiating with China).

Orlando Shooting Incident: My Take


Everybody is shocked when the news of an ISIS-inspired gunman went on a shooting spree at a night club taking 50 people dead with 53 injured, and this incident is dubbed as “the worst mass shooting incident in America’s history” and the “deadliest terrorist attacks on American soil” since 9-11. Before we continue, let we send our condolences and regards to those of the victims and their families.

Now, according to sources we have gathered, it has been told that the suspect was already on the FBI’s person of interest in 2013 and 2014 but still hasn’t considered a threat, he had no prior criminal record, and legally purchased two firearms prior to the attack.

We will not delve into the details of the attack to make this short, but we’ll leave a simple message.

There is no room for hate, for violence, for fear. Be vigilant, be careful. And never let hate rein in our hearts, regardless of what we stand for and what we believe in.

That’s all for now, thank you.

Open letter to Americans

Dear Americans,
It has been disappointing that the outcome of the primaries didn’t turn out the way we would have wanted to. You’re stuck with two disliked frontrunners, one because of his abrasive and unpredictable behavior (as well as controversial statements), and one because of her issues on credibility.

Good thing Bernie isn’t giving up. As I’ve been following your elections all throughout, I must really say Bernie should have won (if it weren’t for that rigged system of superdelegates and reports of voter disefranchisement).

But maybe, it’s just about time that he breaks the two-party system to effect genuine change in American politics, because he has built the momentum to do just that.

We’re watching you because the outcome will influence your standing in the world.

Yours truly, this writer from the Philippines.

”Aking adhika, makita kang sakdal laya”

“Ibon mang may layang lumipad

kulungin mo at umiiyak,

Bayan pa kayang sakdal dilag ang di magnasang makaalpas,

Pilipinas kong minumutya,

Pugad ang luha ko’t dalita,

Aking adhika, makita kang sakdal laya”

-Bayan Ko

Ito ang mga titik mula sa makabayang awiting “Bayan Ko”. Baka pinagtataka ninyo bakit ito ang tema ng post na ito?

Bukas kasi, gugunitain natin muli ang ika-118 na taon magmula nang ideklara natin ang ating kalayaan mula sa pananakop ng mga Kastila. Marami na tayong pinagdaanan bilang isang bansa, mula sa isang kalayaang pansamantala nating tinamasa dahil wala tayong kamalay-malay na meron palang bagong mananakop (ang Estados Unidos) na darating sa ating bansa at nagdala sa atin ng mga bagong impluwensyang hanggang ngayon ay dala-dala natin at sinanay tayo na magkaroon ng sarili nating gobyerno, nasakop tayo sa loob ng tatlong taon ng isang kapitbahay na may malaking ambisyon (mga Hapones), pagkatapos ng sampung taon na pagsasanay ay yung mga Kano ay pinagbigyan na rin tayo sa wakas, ay pinagbigyan na rin tayo na mamahala sa mga sarili natin, at nang magprotesta tayo sa lansangan para muling ibalik ang kalayaan na inalis sa atin sa loob ng halos isang dekada tapos makikita lang natin na imbes na mawala ay lalong lumala ang mga problema ng bayan, siguro tinatanong niyo (at least sa may pakialam), MALAYA NGA BA TALAGA TAYO?

Oo. Sabihin na natin. May internet naman na kung saan ay makakapagpahayag tayo ng mga saloobin natin at nagkakaroon na tayo ng pakialam sa mga bagay na sa isang normal na sirkumstansya ay dedma lang (minsan nga lang mabagal ang internet, naka-data ka lang, binlock ka ng bestfriend mo dahil lang sa magkaiba kayo ng opinyon, o kaya’y kung anu-ano na lang nababasa mo sa Facebook at nagpapaniwala ka naman agad kahit di mo tinignan ng mabuti kung totoo ba), maraming mga partido dyan na may iba’t ibang paniniwala (nagbabalimbingan nga lang kapag eleksyon), may media tayo (basura nga lang minsan), at kung anu-ano pang mga nakikita natin na laganap sa mga demokratikong lipunan, pero tila nababadtrip tayo (kasi trapik, mausok, sira ang tren, mataas ang tax, kurap ang gobyerno, maraming snatcher at manyakis, nagsusumikip ang Metro Manila pero ang mga probinsya napapag-iwanan pa rin). May pag-iisip tayo na “magpasakop na lang ulit tayo” o kaya naman ay “martial law na lang sana ulit”. Eh wala eh, nandito na tayo eh.

Bago tayo ngumawa dyan, isipin muna natin: siguro minura na tayo ni Heneral Luna. Siguro tinaga na tayo ng itak ni Bonifacio. Ang layo na ng narating natin. Aatras na naman ba tayo? Eh di parang napunta lang sa wala yung mga pinaglaban nila. Andyan ka na nga eh.

Buti na lang medyo naitatama na ang mga mali. Nagkakamalay na rin tayo. Medyo sablay nga lang, pero patungo na rin dyan. Blockbuster nga yung Heneral Luna eh. May mga sites na kung saan ang mga nababasa mo sa history books (minsan nga lang kwentong barbero, alam niyo na kung saan niyo mababasa ang mga yun), at katatapos lang ng eleksyon at mataas ang expectation niyo sa binoto niyo (mamaya dyan magsisi na naman kayo, wag na uy).

Kahit sabihin nating inaaabuso nga lang ng iba dyan yung mga karapatan natin, pero sana sariwain natin bukas araw na ito kung ano ang mga naging paghihirap ng mga bayani natin para maging malaya na tayo. At di lang kay Duterte ang change ano, sa atin yun. Magsisimula sa atin yun. Start with the basics, wag na magtapon sa kanto, wag na tumawid sa di naman dapat tawiran, wag na iihi sa pader, at kung ano ano pa.

Magtulong tulong tayo para ang demokrasya natin, maging totoo na. Talagang magiging sakdal laya nga tayo. Laya para makapagtayo tayo ng isang matino, maayos, maunlad, at mapayapang bansa.

O, maligayang araw ng kalayaan, at enjoyin ang weekend!

 

IBC 13, sana pansinin niyo rin

Notice: Sana mapagtuunan din ito ng pansin dahil malaki ang papel na ginagampanan ng media sa paghubog sa ating pagka-Pilipino.

Kagabi nakausap ko ang isa sa mga reporters ng government-sequestered IBC 13 na 30 taon nang naghihintay sa privatization. Marami na ang kanilang pinagdaanan, maraming palabas at artista ang nawala sa kanila, maraming beses nang hindi nabigyan ng sweldo at benepisyo, at maraming administrasyon na ang lumipas pero heto pa rin sila. 

(Noong 2014, bumuo kami ng aming mga kaibigan ng isang munting FB page para makatulong dahil nga sa isa sa mga problema ng IBC 13 ay ang kakulangan ng social media presence.)

Paano tayo humantong sa ganito? Noong 70s, 80s, 90s at early 2000s ay nakilala ang IBC 13 sa mga programa na masasabi natin na parang kagaya na ng mga nakikita ng karamihan ngayon sa ABS-CBN, GMA, at TV5, mga cartoon, sitcoms, game shows, atbp.

Dahil nga sa hawak ng gobyerno, ibig sabihin kada palit ng administrasyon ay magpapalit na rin ng management (na sabihin nating wala pang karanasan sa mass media) at sa dami ng mga problema ng bayan ay napapabayaan na. Sobrang napabayaan na na umabot sa puntong TV shopping at sabong na palabas. Isama mo pa mga utang at unpaid benefits. Sino ba naman gaganahan diba? At halos monopolisado na ng ABS at GMA ang merkado.

Ngayon, palit na naman ng administrasyon. Noong January, nagpasa na ng batas si PNoy na isasapribado na raw (may presyong P1.977 billion, laki diba?) at ilalabas sa Abril ang invitation to bid (natabunan na ng eleksyon).

(So far si Ramon Ang at Eric Canoy ng RMN pa lang interesado magbid).

Ngayong may bagong uupo, at ang kamag-anak nila sa Channel 4 ay pinansin na at pagagandahin, sana ito rin. Nakakasira rin kasi sa interes ng publiko. Yung alam mo nang wala na ngang kwenta mga palabas pero wala kang choice pero sila pa rin panonoorin mo kasi walang kumpetisyon. Wala ka ring magawa, wala kang pera magproduce ng sarili mong programa. Di ka makahingi ng pera dahil di naman ikaw ang main station. Problema ano?

Sana kahit paano, magawan ng paraan. Maglagay kayo balita sa tanghali, mga replay ng lumang palabas. 

Pero heto mas maganda: PAG WALANG GUSTO BUMILI, KESA NAMAN MAGSARA, PANINDIGAN NIYO NA LANG. GOBYERNO NA MISMO MAGBREAK SA MONOPOLYA, PARANG SA IBANG BANSA. KAYA NGA PUBLIC BROADCASTING DIBA? Mas maganda yun, para di na puro tae palabas sa TV. 

Pero di naman natin hawak ang bagay na yan, maghintay na lang tayo sa kung ano mangyayari. For the interest of their hardworking employees and the general public. Magmasid na lang muna tayo. 

Pasukan na naman.. Hays.

Bilis naman ng panahon, oo. June na. Pasukan na naman. Siguro naman lumamig na mga ulo ninyo matapos kayo ma-beastmode sa eleksyon. Bati na ba kayo ng kaibigan mong nang-F.O (friendship over) sa iyo? Natuloy ba lakad niyo ng mga bes mo? Nabitin ka ba sa mga napuntahan mong resort, beach resort, o kung ano man? Excited ka na ba dahil marami kang maikukwento, o nayayamot ka dahil maaga ka na naman ng gising?

Pipilia ka ng mahaba para sa mga kung ano-anong requirements na kakailanganin,, tapos yung iba mong friends lilipat na pala kahit di pa ganon katagal ang inyong pinagsamahan.

Tsaka magpapayong na at jacket eh paano? Tag-ulan na, habagat na.

At least naman ano may baon ka na, makakaipon ka, makaka-gala ka. May sulyao ka ulit kay crush.

Makikita mo na naman si “bestfriend” at maiinis ka na naman.

Wala eh, ganyan talaga.

Nako, basta, good luck, best wishes.

Finally! Pinansin na rin ang state media!

Pagkatapos umani ng iba’t ibang reaksyon ang mga komento ni President-elect Rodrigo Duterte ukol sa mga media killings noong May 31, 2016, na maging mitsa para manawagan ng boycott ang international organization na Reporters Without Borders sa PH media (na hindi sinunod ng KBP at NUJP), minabuti na lamang niya na idaan na lamang sa PTV 4 ang kanyang mga pahayag para makaiwas sa miscommunication, at dahil dito, lumaki bigla ang interes ng publiko sa istasyong ito na matagal nang hindi napagtutuunan ng pansin dahil sa kakulangan ng pondo at political will at dahil sa malakas na impluwensya ng mga pribadong media outlets gaya ng GMA-7, TV5, at ABS-CBN.

Bago tayo magpatuloy, ano nga ba ang PTV 4?

Ang PTV 4 o People’s Televsion Network ay ang pangunahing himpilang pantelebisyon na pag-aari ng pamahalaan, at ang pangunahing layunin nito ay ilapit ang pamahalaan sa mamamayan. Nagsimula itong magsahimpapawid noong 1974, dalawang taon matapos ipasara ni Pangulong Ferdinand Marcos ang ABS-CBN. Ginamit ng crony na si Roberto Benedicto (may-ari ng RPN 9 at IBC 13) ang channel 2 (at naging BBC 2), at ang channel 4 naman ay napasakamay ng gobyerno ang channel 4 at nakilala ito sa tawag na Government Television (GTV-4). Noong 1980, ito ay pinangalanang Maharlika Broadcasting System  (MBS) at nagsimula na ring magbroadcast sa color, pinakahuli sa 5 istasyon noon.

Noong kasagsagan ng People Power Revolution, ang compound nito sa Bohol Avenue (na ngayo’y headquarters ng ABS-CBN) ay nilusob ng mga rebeldeng sundalo at ang mga pasilidad nito ay ginamit ng oposisyon para himukin ang tao na sumama sa pag-aaklas laban sa pamahalaang Marcos, at nakilala na ito sa bansag na People’s Television. Matapos tumakas ang pamilya Marcos patungo sa Hawaii at pormal nang naluklok sa pwesto si Pangulong Corazon Aquino, isinoli sa mga Lopez ang channel 2, samantalang ang Channel 4 ay nanatili sa poder ng pamahalaan upang maging opisyal na istasyon ng pamahalaan.

Sa mga sumunod na taon, nakilala ang PTV sa mga pag-cover nito sa mga mahahalagang sporting events tulad ng Southeast Asian games at ng Olympics, at sa mga mahahalagang yugto sa ating kasaysayan gaya ng APEC Summit sa Subic Bay noong 1996. Naging mahalaga rin ang ginampanan nito para sa pagpapalawak ng kaalaman ng mga mag-aaral sa pamamagitan ng CONSTEL.

Noong 1992, sa panunungkulan ni Pangulong Cory Aquino naipasa ang Republic Act 7306 kung saan nailatag ang kanilang charter na noong 2013 ay inamyendahan ni Pangulong Noynoy Aquino matapos malagdaan ang Republic Act 10390 kung saan pinahihintulutan na itong makipagsabayan sa mga naglalakihang private-owned media outlets (ABS-CBN, GMA 7, TV5) at binibigyan ito ng karagdagang P5 bilyong pondo.

Ngayon, sa kabila ng mga naibigay natin na profile kung ano ang PTV, bakit ngayon lang pinansin? Ito ay dahil sa persepsyon ng mamamayan na ito ay propaganda lamang ng pamahalaan dahil ang ilan sa mga programa nito ay naglalayon na bigyang kabatiran ang mga manonood sa mga programang isinusulong ng mamamayan, at sa lawak ng impluwensya ng tatlong private media firms ay nagiging masikip na ang labanan at napapagiwanan ang mga mas maliliit na istasyon.

At dahil sa desisyon ng president-elect Duterte na idaan na lamang sa PTV 4 ang kanyang mga pahayag, dumami bigla ang nagkainteres dito. Mabuti na lamang daw na may istasyon ang gobyerno na makakapagbalita ng maayos na di gaya ng mainstream media na kanilang binabatikos dahil sa animo’y “bias”.

Kamakailan lamang ay naitalaga sa Presidential Communications Operations Office (PCOO), ang ahensya na may hawak sa PTV 4 na siya ring humahawak sa iba pang media assets ng pamahalaan ang broadcaster na si Martin Andanar. Agad na nailatag sa kanyang agenda na pagbutihin pa ang PTV 4 at maging kagaya ng BBC. Nasabi rin niya sa isang interview na:

“Sayang naman kasi. If you check out UK, may BBC [British Broadcasting Corp.]. Merong CBC [Canadian Broadcasting Corp.] sa Canada, may PBS [Public Broadcasting Service] sa Amerika, may ABC [Australian Broadcasting Corp.] sa Australia, at ang gaganda ng kanilang public broadcasting service eh. Bakit tayo hindi? Bakit tayo, bulok?”

Para maging patas naman tayo, nailatag ng kasulukyang administrasyon ang mga pundasyon para sa isang epektibong medium para ilapit sa mamamayan ang pamahalaan, ngayong malapit na ang pagpapalit ng administrasyon, makakaasa na siguro ang marami na sawang-sawa na sa paulit-ulit na mga teleserye at puro tsismis at sensationalism na nakikita ng marami sa mainstream media tungo sa isang maayos na public broadcaster na siyang magtutuon ng pansin pagpapalawak ng impromasyon at magbibigay boses sa sambayanan.

Sana nga ay maging kahanay na tayo ng maraming bansa gaya ng Japan, Australia, UK,  Canada, atbp. na ang public broadcasters ang siyang pinagkakatiwalaan ng mamamayan.

Sa media man, at maging sa kabuuan, talaga ngang change is coming.